Special Effects.

Φθινόπωρο,η πιο χαλαρωτική εποχή του χρόνου. Η καταλληλότερη για να σκεφτείς,να ονειροπολήσεις,να αφοσιωθείς στα καθήκοντα αλλά και να διατηρήσεις μια τάξη στη ζωή σου.Είναι η εποχή που ξεκουράζεσαι από κάθε δέουσα αλλαγή,από κάθε απερισκεψία και οφθαλμαπάτη.Προσπαθείς να κρατηθείς μακριά από κάθε κυκλοθυμική στάση,παρόλο που σε κυνηγάει. Όμως,αυτό που την χαρακτηρίζει περισσότερο είναι η διαφορές στην φύση.Τα χρώματα,οι μυρωδιές,η ατμόσφαιρα γενικώς που επικρατεί,μας φέρνει πιο κοντά στο αποτύπωμα και τον χαρακτήρα της μοναδικότητάς της.Έτσι,όπως η φύση ανακουφίζεται και προετοιμάζεται για τον κρύο χειμώνα,έτσι και εμεις γεμίζουμε την ψυχή μας με όσο περισσότερο γίνεται με εσωτερικές δυνάμεις και αναλλοίωτο χαρακτήρα.

Το φθινόπωρο για μένα,είναι κάτι σαν κινηματογραφική ταινία.Έχει τα κατάλληλα εφέ για να σε φέρει κοντά σε κάτι διαφορετικό στην ζωή σου,αλλά και να την κάνει λίγο πιο μαγική.Μου αρέσει να κάθομαι σπίτι και να βλέπω την βροχη απο το παράθυρο,να πίνω ζεστο τσάι τις ελαφρά κρύες νύχτες,να αγκαλίαζω το πάπλωμα τα πρωινά,να....

De ja vu.

Πάει καιρος από τότε που έγραψα εδώ τελευταία φορά.Έγιναν πολλά που με συγκλόνισαν από κάθε πλευρά και πτυχή του εαυτού μου.Συχνά νιώθω ότι ζω και βιώνω καταστάσεις που είχα κάποτε πλάσει στο μυαλό μου ή έχω την αίσθηση ότι κάτι το έχω ξαναζήσει.Μάταια προσπαθώ να βρω κάποια ισορροπία,όλα αλλάζουν και καταρρέουν κάθε λεπτό και στιγμή,στο βιβλίο της δικής μου ζωής.Μοιάζω σαν ένα ηφαίστειο,το όποιο μπορεί να εκραγεί ανα πάσα στιγμή.Δεν μπορώ όμως ούτε καν εγώ να προβλέψω το πότε θα χτυπήσει την πόρτα αυτή η στιγμή.Νιώθω ότι προβλέπω καταστάσεις,τις οποίες όμως δεν έχω τρόπο να διαχειριστώ. Όλα με ωθούν κάπου,μα εγώ καταλήγω πάντα κάπου αλλού. Τι γίνεται με μένα?






Ας σταματήσει κάποιος την γη να κατέβω.