31.5.11

Confessions.


Ξύπνησα ακούγοντας το ''Back to December'' της Taylor και ήθελα πολύ να γράψω σήμερα.Το είχα ανάγκη,βασικά.Οι μέρες κυλάνε ήρεμα,σχετικά.Οι εξετάσεις σχεδόν τελειώνουν, αλλά το μυαλό μου δεν είναι σε αυτές. Είναι εντελώς αλλού.Συνήθως οι άνθρωποι σκέφτονται το μέλλον, αλλά εγώ είμαι απ' αυτούς που σκέφτονται περισσότερο το παρελθόν.Αυτό που με έκανε,τον άνθρωπο που είμαι σήμερα. Χθες το βράδυ, ακούγοντας το ''Τανγκό της Νεφέλης'' μου ήρθαν ένα σωρό σκέψεις,αναμνήσεις.Ίσως φταίει το γεγονός, ότι επισκέφτηκα το μέρος που το είχα ακούσει για πρώτη φορά.Καθόμουν μπροστά στον καθρέπτη,και παρατηρούσα τον εαυτό μου.Το πόσο έχω αλλάξει και μεγαλώσει.Είμαι σχεδόν ολόκληρη γυναίκα.Έχω ελάχιστες ομοιότητες,με το κοριτσάκι που θυμάμαι ότι ήμουν παλιά.Αλλαγές όχι μόνο εξωτερικές,αλλά και εσωτερικές.Ομολογώ,πως τόσο καιρό δεν το είχα προσέξει καθόλου.Δεν μπορώ να πω όμως ότι δεν μου αρέσει το τώρα,αντιθέτως μάλιστα.Απλά,με τρομάζει ο χρόνος,καθώς συνειδητοποιώ πόσο μικρή είναι η ζωή.Αν όμως σκεφτώ τα βάσανα που έχω περάσει,ξαφνικά μου φαίνεται μεγάλη.Όλοι λένε ότι αυτά τα χρόνια είναι σημαντικά,γιατί διαμορφώνουμε το χαρακτήρα μας,γεμίζουμε εφόδια.Πως όμως μπορώ να είμαι σίγουρη,ότι σε 10 χρόνια από τώρα θα έχω έστω ένα χαρακτηριστικό από αυτό που είμαι σήμερα;Βέβαια,οι αλλαγές είναι το μόνο αναμενόμενο.Εξάλλου,δεν είμαι η μόνη.Όλοι αλλάζουν.Πολλές φορές,κάθομαι και παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου.Το πως μιλάνε,αντιδρούν,τον τόνο της φωνής τους,τις εκφράσεις τους.Το κάνω ακόμα και στην τάξη,όταν κάθομαι σιωπηλή και ήρεμη.Με αυτόν τον τρόπο νιώθω ότι τους γνωρίζω καλύτερα,χωρίς βέβαια να το ξέρουν.Λατρεύω να παρατηρώ τους ανθρώπους.Παράλληλα,έχω τόσο δυνατό ένστικτο,που κάθε φορά ξέρω τι να περιμένω από κάθε άνθρωπο.Καταλαβαίνω όταν λέει ψέματα,ακόμα και εάν δεν του το λέω.Να και κάτι που δεν άλλαξε.Αυτό το κάνω,από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.Επιλέον, κάνοντας μια βόλτα χθές το βράδυ,κάθησα κάπου και κοιτούσα τα αστέρια.Συνειδητοποίησα πόσο όμορφος είναι ο κόσμος γύρω μας,ενώ εμείς ασχολούμαστε με άλλα,ανούσια πράγματα.Κρίμα δεν είναι;




Όσο λοιπόν κρατήσει αυτή η ζωή,υπόσχομαι όσα και αν μου φέρει ακόμα,να παραμείνω περήφανη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου