Ολέθριες παγίδες.

    Όταν μπαίνουν νέα δεδομένα στη ζωή, αυτά που ΕΣΥ θεωρούσες δεδομένα αλλάζουν και από δεδομένα γίνονται τυχαία περιστατικά, συγκυρίες και συμπτώσεις. Με τη λήξη των πανελλαδικών βρισκόμουν αρχικά σε μια περίοδο αναμονής -για την ακρίβεια- ατελείωτης αναμονής. Έπειτα,με το πέρασμα του χρόνου ήρθαν στο προσκήνιο μέρες ξεγνοιασιάς και απόλυτης ευτυχίας. Είχα αφήσει τις ελπίδες πως θα περνούσα στη σχολή που ήθελα για την τελευταία μέρα του Αυγούστου.
  Μμμ. Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος κύλισαν πραγματικά υπέροχα. Όλη η δυσκολία της φετινής χρονιάς και τα απανωτά ξενύχτια διαβάζοντας τα μαθήματα της κατεύθυνσης ξεπληρώθηκαν με με ατελείωτα υπέροχα ξενύχτια τις όμορφες καλοκαιρινές βραδιές, τις βόλτες με τις ξαδέρφες μου, τις στιγμές πλάι στο αγόρι μου. Το καλύτερο όμως είναι που κατάφερα να συνδυάσω όλα αυτά με στιγμές εργασίας δουλεύοντας ολόκληρο τον Αύγουστο αλλά και με στιγμές αφιερωμένες αποκλειστικά στον εαυτό μου. Κατάφερα να αδειάσω εντελώς το μυαλό μου αλλά και να δω τον εαυτό μου σε κατάσταση πλήρης ανεμελιάς. 
  Και η αλήθεια είναι πως έχω εκπλαγεί. Συνειδητοποίησα πως η αυτοπεποίθησή μου έχει φτάσει στο ζενίθ της και ότι μπορώ να επικοινωνώ άψογα με ανθρώπους που ταιριάζω. Το γεγονός ότι συνεναστραφόμουν με ηλίθιους μου έφερνε καμιά φορά στο μυαλό τη σκέψη ότι δεν έχω το στοιχείο της κοινωνικότητας στον χαρακτήρα μου. Χα,κι όμως.Αποδείχθηκε τεράστιο ψέμα και μπορώ να δηλώσω περήφανη για αυτό. Απλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως δεν κάνουν όλοι οι άνθρωποι για μας, ούτε και μας αξίζουν.
  Βέβαια,ο εαυτός μου με εξέπληξε και από άλλη άποψη. Νιώθω πολλές φορές μεγάλη αδυναμία απέναντι σε κάποιους ανθρώπους με αποτέλεσμα να πράττω όχι ότι θέλω εγώ, αλλά αυτοί.Έτσι την πάτησα από κάποια άτομα και οδηγήθηκα σε λάθη σκληρά. Ευτυχώς όμως που κάποιοι άνθρωποι με αγαπάνε πραγματικά και αυτό φαίνεται από τις πιο μικρές τους πράξεις καθημερινά.
  

...Ήρθε ο αγαπημένος μου Σεπτέμβρης και τώρα πια είναι γνωστό ότι πέρασα στην σχολή που τόσο ήθελα. Μπροστά μου ανοίγονται νέες πόρτες μέσω την οποίων μου δίνεται η δυνατότητα να ζήσω τη ζωή μου όπως μόνο ΕΓΩ θέλω. Όμως, αυτό σημαίνει ότι από εδώ και πέρα πρέπει να πράττω με υπευθυνότητα,λογική, ωριμότητα και σεβασμό προς αυτούς που το αξίζουν. Αλλά πάνω απ'όλα δεν πρέπει να ξεχνάω το ΠΟΙΑ είμαι και το τι ζητάω.

Μόνο έτσι θα μπορέσω να αποφύγω τις παγίδες που βρίσκονται μπροστά από κάθε ανοιχτή πόρτα.Παγίδες που εν τέλη μπορούν να αποβούν ολέθριες.