Χαμένη πανσέληνος.

Σήμερα είναι από τις μέρες που επιτέλους βρίσκω λίγο χρόνο να αναπολήσω τον χρόνο που πέρασε και να αρχίσω να κάνω νέα σχέδια.Και εκτος αυτού,δεν παραλήπτω το γεγονός ότι έχω τόσο καιρό να γράψω κάτι.Γιατί η ζωή τρέχει και θέλω να αφήνω κάποια αποτυπώματα της σε αυτό το μπλόγκ. Χάρη σε πολλά πήρα το θάρρος να το κάνω σήμερα αυτό. Είναι μια υπέροχη βραδιά σήμερα και όσοι είναι μέσα καλύτερα να το ξανασκεφτούν. Δεν ξέρουν τι χάνουν. Βέβαια,γούστα είναι αυτά. Κάποιοι σαν εμένα ίσως προτιμούν το φθινόπωρο. Αλλά και το καλοκαίρι, δεν ειναι και τόσο άσχημα.Βασικά είναι τέλεια.Με την προυπόθεση να μην έχεις έγνοιες,αγχος και ότιδήποτε περιττό στο μυαλό σου,που σου φέρνει δυσφορία.Αλλιώς,μοιάζει με ένα απλό πέρασμα χρόνου και ωρών.Σαν μια πανσέληνο δίχως νόημα και γοητεία,χωρίς χρώμα και λάμψη.Άρα μια χαμένη πανσέληνο.


Κάθε χρονιά με κάνει πιο δυνατή και με φέρνει πιο κοντά σε αυτό που θέλω να είμαι.Τι θέλω να είμαι..?Δεν γνωρίζω. Θα μάθουμε όμως, σύντομα.Δεν θέλω να παραλήψω το γεγονός ότι είμαι πολυ ευτυχιμένη.
Χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο και αιτία,απλά υποσχέθηκα στο εαυτό μου,κάθε φορά που γελάω να θυμάμαι και το γιατί.